memorylane

Vandaag was het tijd voor een 1-2tje, een ontmoeting tussen de eerstejaars MLI-ers en wij, zo o zo trotse tweedejaars MLI-ers. Toch wel een gedenkwaardig moment. Inmiddels zit ik alweer halverwege het 3e leerarrangement en tot nu toe gaat het prima. Ik heb al heel wat beren op mijn weg gezien en opgeruimd, heb er aardig mijn schouders ondergezet en mag ook enorm dankbaar zijn voor alle steun en ondersteuning die ik van de mensen om mij heen mag ontvangen. I'm still going strong!

De opzet van de ontmoeting was tweeledig, de eerstejaars kregen de gelegenheid vragen te stellen, casussen voor te leggen, tips te ontvangen passend bij de door hen geformuleerde leervragen en de tweedejaars kregen de kans om hun gesprekstechnieken in te zetten, te oefenen en aan te scherpen.

Of de opzet is geslaagd, ik weet het niet. Was het waardevol, volmondig ja. Een uur lang hebben we gesproken over de MLI, de invloed op en wisselwerking met de praktijk, de kansen en de valkuilen. Gesprekstechnieken zijn door mij niet heel bewust ingezet, het werd vooral een open gesprek over de verwachtingen van de eerstejaars en onze tips. Tips over het belang van een goede communicatie met de leidinggevende en het hebben van heldere verwachtingen over en weer. Over het belang van het bijhouden van de leeragenda, het verzamelen van bewijs over je rolontwikkeling, het zoeken en vinden van ruimte om te kunnen studeren.

Tips die ik vorig jaar toen ik met duizend vragen in Eindhoven rondliep best goed had kunnen gebruiken. Het voelde goed om een andere te kunnen helpen samen mijn studiemaatjes Annette en Marlon.

Wij zijn al een heel eind gekomen!